नाटकिय प्रणय दिबस

"*एउटा सुन्दर बगैंचा , अनि तिमी र म - साथ दिदै थियो सुमधुर संगीतले ; रमाउदै थियौ हामी कल्पनाको सागरमा*" झसङ्ग निन्द्रा खुल्यो , मोबाईलमा त्येहि सुमधुर संगीत बज्दै थियो Alarm भनेर । प्रणय दिबस- आफुले माया गरेकालाई मायाको आभास दिलाउने दिन ; सायद ।बर्ष भरी नफक्रेको फुल एकदिन फक्रेला ; त्यो म पत्याउछु तर नानाभाती नाटक गरेर आज प्रेमको आभास दिलाउन सकिन्छ ; त्यो म मान्दिन । माय बिस्वासमा हुन्छ, सम्मानमा हुन्छ, सद्भावमा हुन्छ अनि व्यबहारमा हुन्छ ; गुलाब, चकलेट , गुडिया र भौतिक स्पर्समा होइन । यहाँ धेरैले मायाको ब्याख्या गरेका पनि छन तर ती अक्षरमा मत्रै राम्रा लाग्छन ।माया त मैले पनि गरेको छु तर मेरो माया अक्षरमा बर्णन गरेझै छैन ।

हिजो अस्ति कहिले हो , कसैले मलाई सोधेको थियो, 'who is your crush?' रे ! मेरो सरल उत्तर थियो 'I have a merit list' , त्यो मान्छे हास्दै गयो, तर उसलाई थाह थिएन होल सायद त्यो list भरी एउटै मात्र नाम थियो भनेर ।बुझ्न् नसकियेको र भन्न नसकिने यो माया अनौठो छ , त्येसैले आफुलाइ त rose day आएर नि के भो , valentine day आएर नि के नै हुन्छ र ! जहाँ प्रेमको आश गरिएको हुन्छ त्यहा प्रेमको कुनै औचित्य रहदैन भने प्रेम गर्नुको अर्थ नै के भयो र - त्येसैले म त भन्छु Valentine day बहिष्कार गरौ ।

आज भन्दा ठिक एक बर्ष अगाडी पनि मैले "माया" भन्ने शब्दलाई परिभाषित गरेको थिए मेरो तर्फबाट , आज पनि गर्दै छु - फरक येत्ती मात्रै हो कि अहिले आएर त्यस्को complex definition बुझ्दै छु। जिबनको कुनै दोसाँधमा आएर कहिलेनकहिले कसैसङ माया त बसिहाल्दो रहेछ, तर देखेर बुझेको र नितान्त आफुले भोगेको मायामा धेरै फरक हुदोरहेछ । सबै प्रेमले इतिहास बनाउँदैनन् र प्रेम इतिहास बनाउन गर्ने पनि होइन । कुनै प्रेम सम्झनाका लागि हुन्छ कुनै बिश्वास र आदर्शका लागि । मैले प्रेम त्येहि बुझे जो मैले भोगे तर त्येही प्रेमको नाममा आ-आफ्नो फाइदा बेफाइदा हेरिन्छ भने बहिस्कार गरौ यो नाटकिय प्रणय दिबस ।

प्रेम प्रस्ताव राख्नको लागि आजकै दिन वा भनौ प्रणय दिवस नै कुर्नुपर्ला त ? मलाई त त्यस्तो लाग्दैन तैपनि आजको दिन विशेष गरेर आफुलाई मन परेको मान्छेलाई प्रस्ताव राख्ने दिन भएकाले पनि भन्न नसकेकाहरुले प्रस्ताव राख्ने आट राख्ने गर्नेछन् होला , फरक त्यति मात्रै होे । माया त हामी सबैलाई गरिरहेका हुन्छौ । हाम्रो घरपरिवार , समाज देश हरेकसँग माया बसेको हुन्छ । ती सबैलाई माया गर्ने तरिका मात्रै फरक हुने गर्दछ ।एउटा केटा र केटीले माया लगाउने चलन अहिले मात्रै आएको होईन । पहिला पनि लगाईन्थ्यो त्यो एउटा स्वरुपमात्रै फरक हो। आजकालको जमानामा अग्निलाई साची राखेर बाधेको बन्धन त एकछिनमै छुटेर जान्छ भने , Fb, Viber अनि एकदुई पटकको भेटमा बोल्दैमा प्रपोज गर्नेले के साथ देलान र खै !!

आज एउटा सङ्ग मस्की मस्कि हिड्ने भोलि अर्कै सङ !! हैट ! यो त हप्तै पिच्छे लोड्सेडिङ्को नयाँ तालिका आएजस्तै भयो त - यदि यस्तै हुन्छ भने प्रेम दिबस बहिष्कार गरिन्छ ।गुलाबको फुल दिएरनै मायाको आभाष दिलाउन सकिने भए सायद म पनि एउटा ठूलो बगैंचा बनाउने थिए र उनलाइ त्येही बगैचामा सजाएर राखिदिन्थे तर खै मलाई त दसै तिहार र भ्यालेन्टाइन डे ठ्याक्कै उस्तै लाग्छ , दुबै लगभग एक हप्ता जति धुमधामसङ्ग मनाइने त्येस्पछी बर्षभरी केइ न केइ।

आज त त्येसै पनि प्रेम दिबस हो, माया गर्ने आधिकार सबैलाई छ तर कसैलाई मायाको नाटक गरेर पीडा नदिनु, माया गरेर जिन्दगीभर साथ दिनु - शुभकामना छ सबैलाई ।त्येइ मायाका निम्ति कतिले आफ्नो रगत र कतिले अर्काको रगत बगाएको पनि देखेको छु , तर म त भन्छु त्यो भन्दा बरु रक्तदान गर दुई-चार जनाको ज्यान बच्छ ।

अन्ततः Rose day बाट सुरु भएको प्रेम कथा पछि Cauliflower मा गयेर अन्त्य नहोस ।